حاشية الفوائد الضيائية في شرح الكافية

3. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2124/1 آغاز: بسملة. اسمه مفتاح لباب الکلام، و ذکره فعل ارباب الهداية بين الانام و ... نصلی ... فبینما انا اعلق على کتاب «الوافية» في شرح الكافية و علی حواشيه الشريفة ... ظهر شرح جديد للكافية ... اعلق على بعضها حواشی تزهف اذهان المبتدين و تدرجهم فی سلک المتوسطین و لله الحمد ... قوله الحمد يمكن ان ... قوله لوليه ... قوله الشيخ ابن الحاجب ... قوله لانه لهذا الجمع الخ وجه التسمية بالفوائد الضيائية؛ انجام: و قوله اسماء الاشارة ما وضع للمشار اليه ... و قوله الافعال الناقصة ما وضع لتقرير الفاعل على صفة. تم الکتاب بعون الله الملک الوهاب و اليه المرجع و المآب على يد العبد الضعیف ... علی نقی بن نورالدین محمد تحریراً فی شهر شعبان المعظم سنة ثالث سبعین الف. محشی آن شناخته نشد با عنوان‌های «قوله» عبارات «فوائد» را توضیح داده و گاه آن را رد نموده است. نگارنده در مقدمه ذکر می‌کند که ضمن نوشتن حاشیه‌ها بر وافیه مصمم به نوشتن حاشیه‌ای بر شرح جدید یعنی فواید الضیائیه گردیده است. وی درضمن متن اشاراتی بر حاشیه جرجانی نیز دارد (گ5پ، 18)، در برگ 1 این نسخه عنوان «حاشیه ملا مصطفی» آمده؛ خط: نستعلیق، کا: علی نقی بن نورالدین محمد جیلی، تا: شعبان 1073ق؛ کاغذ: نخودی، دولت آبادی، جلد: مقوایی عطف تیماج مشکی، 30گ (1-30)، 16 سطر (8×14)، اندازه: 12×20سم [ف: 11 - 328]