حاشیة شرح التجريد الجديد

10. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 2005 این شرح به ترتیب «قوله ... اقول» بر متن تجرید از خواجه طوسی (672-597) و بر شرح قوشچی بر تجرید است، اینک یکی از حاشیه‌های آن که چون از محمود نیریزی و دوانی نام می‌برد (و حاشیه منه دام ظله دارد) دور نیست که از آن یکی از پیروان دو مدرسه دوانی و دشتکی باشد که در سال 1091 زنده بوده است، در اینجا معرفی می‌گردد. حاشیه مورد بحث به سبب افتادگی آغاز و انجام ناشناخته است و نشانه‌هایی چنین دارد: «قال المصنف، قال الشارح» که در بسیاری از صفحه ها دیده می‌شود. در برگ 29پ و 41پ نگارنده، متن را «شرح اشارت» می‌خواند. در گ 35 دارد: قال صدر المحققین فی رسالة «اثبات الذات و الصفات ...» که گویا همان «الصفات» باشد که در الذریعه 15 ش276 دیده می‌شود. در گ 84پ از جواب خیام به غزالی یاد می‌کند. در گ 84پ از اثبات الواجب صدرالدین (الذریعه ج1 ش526) و در گ 55پ از اثبات الواجب محشی و در گ 63پ، 66، 84، 89 و 99 از اثبات الواجب دوانی (الذریعه ج1 ش527) یاد می‌کند. در گ 115پ از حاج محمود نیریزی شاگرد و مجاز از صدر دشتکی (903) و شرح کننده اثبات الواجب دوانی به نام «اثبات واجبه» (سال تألیف 921) یاد می‌کند (الذریعه ج1ش509 و ج13ص59) و از کلام المصنف فی شرح رسالة العلم نقل می‌کند (گ77، 79، 99)؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: اواخر 1091ق؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ محشی با نشان «منه»، «سلمه الله»، «منه مد ظله العالی»، «طول الله ایام افاداته» «مولانا محمد قاسم سلمه الله»؛ در پائین برگ 119 چنین دارد: «مما تفضل الى ربی السرمدی ابن سید رضی الخوقانی القهپایی الاقل کاتب الحروف» با مهر «الطباطبائی حسنی» (چهارگوش)؛ کاغذ: نخودی، جلد: تیماج قهوه‌ای، 119گ، 18-21سطر، اندازه: 11/5×19/5سم [ف: 11-69]