حاشية انوار التنزيل

142. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 3827/1 آغاز: مشاركتها النوعيه ذكرها لاظهار كلامه مدحاله وثناء عليه فمحصل الكلام انه حمدالله تعالى على نعمتين انه جعل بعض صفات القرآن دائما على صحة مذهبه من بين المذاهب؛ انجام: فانه يستلزم ترك الايه واراد بالتبرك عدم الاتيان ويقال فى محل لاثبوت فيه كسورة برائة وحينئذ يصير المتروك مأة واربع عشر آية وهذا ضعيف جدا خط: تحریری، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز؛ درپایان نسخه نوشته است: «این حاشیه من اوله الی آخره خط مرحوم شیخ بهایی علیه الرحمة است»؛ جلد: تیماج مشکی، 44گ، 23 سطر، اندازه: 14×22سم [ف مخ: 2 - 663]