حاشية انوار التنزيل

7. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 13017 آغاز: قوله ای هو کتاب اختار اولا كون المتهجى بها مسرودة على نمط التحديد فلا يكون حظ من الاعراب ثم جوز كونها اسما للسورة او القرآن؛ انجام: اى يشابهون بهم ففيه اشارة الى انه استعاره مكنية هي تشبیه و السلام. تنها حاشیه بر بخش تفسیر سوره اعراف؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: حدود قرن 13؛ واقف: عبدالله مجتهد پور، 15 مرداد 1362؛ کاغذ: شکری، جلد: تیماج خرمایی، 62گ، 27 سطر، اندازه: 14/4×20/4سم [ف: 11 - 615]